امروز داشتم دات دكتر شكرخواه رامي خواندم كه به مطلب ارتباطات و خراسانيها برخوردكردم

واقعا مادرحوزه روزنامه نگاري خراساني زياد داريم بطوريكه توي هرروزنامه ايكه بريد امكان نداره خراساني پيدانكنيد . اخه روزنامه نگاري با پوست وگوشت انها اغشته شده است

اين موضوع رابهتر روز افطاري خراساني ها مي فهميد توي اين افطاري كه خراسانيهاي مختلفي شركت

مي كنندو دست به دست هم مي دهندو اينمجلس راميچرخانند.

توي انروز ديگه مقام ومنصب اصلا  به حساب نمي ياد وهمه باهم  هستندو دركنارهم.

واقعاروز بيادماندني است . حالا فكركنيد  كه وقتي توي يك مجلس به اين كوچكي خراساني ها باهم

همكاري ميكنندو همديگر را مي بينند.توي كار چقدر ميتوانند باهم همكاري كنندانهم روزنامه نگاري كه همش بر روي ارتباط بين افراد مي چرخد

يك چيز ديگه انهم اينكه  اگه خراساني ها بخواهند هركاري را ميتوانند به كنند  كارهاي كوچك كه چيزي نيست .

حالا ما توحوزه روزنامه نگاري و ارتباطات خراساني زياد داريم پس ايجاد  دانشگاه ارتباطات به طور مستقل كه نظر دكتر مرادي كه رييس دانشگاه ازاد واحد تهران مركزي است  كار چندان سختي نيست .

همه به دكتر كمك خواهند كرد  تااين امر هرچه زود تحقق پيداكند.

راستي يادم رفت بگم  خودم هم خراساني  هستم.

انشا الله كه همه موفق باشند مخصوصا خراساني ها