بااين حال خود اين شبكه دستخوش تغييرات دايمي ودر نتيجه ايجاد الگوهاي جديد زيستي وحياتي در نقاطي مختلف است
دانيل بل دراين باره مي گويد:
جامعه اطلاعاتي برخلاف جامعه پسا صنعتي كه براساس تكنولوژي ماشيني است بر مبناي تكنولوژي فكري شكل دهي گرديده است ودر جامعه اطلاعاتي دو عنصر اطلاعات ومعرفت دو عنصر ساختاري اساسي است . دكتر حميد مولانا : جامعه اطلاعاتي را نوعي اجتماع شبكه اي دانسته و ان را احتمالا نوع جديدي از خردگرايي به وضع خط ومشي كه به موجب ان با مشكلات اجتماعي همچون مشكلات فني رفتار ميشودو متخصصان جايگزين شهروندان مي شوند
وي مي افزايد :ظهور پديده به اصطلاح انفجار اطلاعات و جامعه اطلاعاتي يكي از حساس ترين مشكلاتي كه جوامع اسلامي با ان روبرو هستند : كنترل نهايي پر دازش و فن اوري اطلاعات است لذا در مواجهه با عصر الكترونيك فرهنگ شفاهي سنتي به عنوان نيروي عمده مقاومت در برابر سلطه فرهنگي رنگ مي بازد
لذا عرضه مفهوم جامعه مدني در سرزمين اسلامي براي ايجاد مقاومت كمتر در اين زمينه ايجاد شد لذا با وجود اگاهيهاي تازه و ميزان بسيج فرهنگي كه در طي دهه هاي اخير در جوامع اطلاعاتي راه ناكجا اباد است .
در طول تاريخ اسلامي بويژه در سده هاي نخستين اطلاعات نه يك كالا كه يك ضرورت اصولي و اخلاقي بود
ايا جامعه اطلاعاتي نوعي اجتماعي شبكه اي است كهان احتمالا نوع جديدي از خردگرايي به وضع خطمشي كه به موجب ان با مشكلات اجتماعي همچون مشكلات فني رفتار ميشود و متخصصان جايگزين شهروندان ميشوند
ايا فن اوريهاي جديد اطلاعاتي ،تمركز تصميم گيري و فروپاشي جامعه را تشويق خواهند كرد
ايا چنين ساختارهاي جديدي نيازمند اخلاق جديدي خواهند بود .
بنابراين واژگان ومفاهيم زبان شناختي وسياسي كه اكنون در ارتباطات را تاييد و تحسين ميكنند وكليد كنترل نهايي اطلاعات را همچنان در چنگ مي فشارند